De implementatie van SSO houdt in dat de applicaties van uw organisatie worden gekoppeld aan één identiteitsprovider, zodat gebruikers zich één keer hoeven aan te melden en toegang krijgen tot alle apps waarvoor ze gemachtigd zijn. Eenmalig inloggen Dat is het resultaat. Implementatie is de reeks beslissingen en configuraties die ervoor zorgen dat je dat resultaat bereikt zonder iemand uit te sluiten. Het werk begint meestal met een aanleiding: een nieuw SaaS-contract dat SSO vereist, een auditbevinding over gedeelde wachtwoorden of een vereiste voor apparaatvertrouwen waaraan inloggen per app niet kan voldoen.
Deze handleiding beschrijft hoe je SSO implementeert voor de IT- of identiteitsbeheerder die dit werk uitvoert. Als je een applicatie beheert en SSO-ondersteuning wilt toevoegen, gelden dezelfde stappen vanuit het perspectief van de andere partij. We geven aan waar het werk van het applicatieteam begint. We gebruiken Scalefusion OneIdP als voorbeeld, inclusief de veldnamen die in het dashboard worden gebruikt.
Stappen voor de implementatie van SSO, in de juiste volgorde.
- Breng de applicaties, de gebruikers en de identiteitsaanbieder waarop u gaat bouwen in kaart.
- Kies SAML of OIDC voor elke app, afhankelijk van wat de app ondersteunt.
- Identificaties, eindpunten en certificaten uitwisselen tussen de identiteitsaanbieder en elke app.
- Wijs een kleine testgroep toe en spreek overeenstemming af over de toewijzing van de kenmerken.
- Loop de hele route rond om je aan te melden en controleer of de app de ontvangen gegevens correct invoert.
- Bepaal hoe gebruikers worden gekoppeld, aangemaakt, gegroepeerd en verwijderd.
- Stel de sessieduur, het herverificatie- en het uitloggedrag in.
- Test de faalgevallen, begin met een pilotgroep en breid vervolgens uit.

Wat heb je nodig voordat je SSO implementeert?
Identificeer de applicaties, gebruikers, identiteitsaanbieder en bestaande accounts.
Maak een lijst van de applicaties waarmee mensen zich aanmelden en geef aan welke applicaties standaard SAML of OIDC ondersteunen. Leveranciers beschrijven dit in hun beheerdershandleidingen, en sommige beperken dit tot specifieke abonnementen. Noteer waar de identiteiten zich momenteel bevinden: Google Workspace, Microsoft Entra ID, Okta, een on-premises Active Directory of een combinatie hiervan. Maak vervolgens een lijst van de lokale accounts binnen elke app, aangezien elk account later aan een identiteit moet worden gekoppeld.
Het laatste item is de identiteitsprovider (IdP) zelf: de directory die je al hebt, of een toegangslayer ervoor die apparaatcontroles toevoegt. OneIdP biedt beide opties. De directory Slaat gebruikersidentiteiten op, verifieert ze en beheert ze. onder een domein dat u bezit, en het wordt gefedereerd met Google Workspace, Microsoft Entra ID, Okta, PingOne of een on-premises Active Directory. vereisten De stappen zijn in beide gevallen hetzelfde: OneIdP ingesteld op het dashboard, een geverifieerd aangepast domein, gebruikers geïmporteerd en gemigreerd naar OneIdP, en op gebruikers gebaseerde apparaatregistratie.
Breng het aanmeldproces tussen de identiteitsaanbieder en uw app in kaart.
Een aanmelding kan op twee plaatsen beginnen. In het door de serviceprovider geïnitieerde proces opent de gebruiker eerst de app en wordt vervolgens doorgestuurd naar de identiteitsprovider. In het door de identiteitsprovider geïnitieerde proces meldt de gebruiker zich aan bij de IdP en selecteert de app via een portaal. OneIdP's Gebruikersportaal Dat is het portaal, met tegels voor Google Workspace, Microsoft Entra ID en Zoho die standaard aanwezig zijn. Een kanttekening: OIDC heeft geen native IdP-geïnitieerde aanmelding, dus voor OIDC-apps gebruikt OneIdP applicatiesnelkoppelingen die de gebruiker naar de aanmeldings-URL van de app sturen.
Bepaal welke gebruikersstroom ze dagelijks zullen tegenkomen. Dit bepaalt de URL die u publiceert en de paden die uw testplan moet bestrijken. De retourprocedure zelf wordt behandeld onder het kopje 'SSO implementeren in een webapplicatie', hieronder.
Moet uw webapplicatie SAML of OIDC gebruiken?
Kies op basis van app-ondersteuning en klantbehoeften.
In de praktijk bepaalt de applicatie de doorslag. SAML 2.0 is de meest voorkomende optie in SaaS-beheerconsoles, en OpenID Connect wordt doorgaans aangeboden in nieuwere web- en mobiele apps. Als een app één van beide ondersteunt, gebruik dan die. Als de app beide ondersteunt, gebruik dan onze optie. Vergelijking tussen OIDC en SAML behandelt de afwegingen.
"Vereisten" betekent twee lijsten. Die van de leverancier: een NameID-formaat, specifieke claims, ondertekende verzoeken. Die van u: MFA, apparaatcontroles, sessielimieten. OneIdP configureert beide protocollen via één wizard. Op het tabblad Toepassingsbasisinstellingen wordt SAML vooraf geselecteerd voor een SAML-app, en de Elke OIDC/OAuth 2.0-configuratie Biedt Client Secret of PKCE (Proof Key for Code Exchange) aan. De tabbladen voor bereik, machtigingen, voorwaardelijke toegang en gebruikersberichten worden door beide wizards gedeeld, waardoor het protocol het tabblad SSO-instellingen wijzigt en verder weinig anders.
Houd OAuth-autorisatie gescheiden van gebruikersauthenticatie.
OAuth 2.0 is een autorisatiekader (RFC 6749), en zoals de richtlijnen van de OAuth-gemeenschap zelf het stellen, “OAuth 2.0 is geen authenticatieprotocol”Het bezit van een toegangstoken zegt niets over de persoon die het in bezit heeft. OpenID Connect Voegt het ondertekende ID-token toe dat de gebruiker identificeert. De regel voor uw implementatie: meld gebruikers aan met SAML of OIDC en gebruik OAuth-scopes en toegangstokens alleen voor API-toegang. OAuth-uitleg heeft de achtergrond.
Hoe configureert u de identiteitsprovider en de applicatie?
Voor SAML moet u metadata, entiteits-ID, ACS-URL en certificaten uitwisselen.
SAML-configuratie is een tweewegsuitwisseling. Het protocol roept de gedeelde configuratiemetadata op: entiteitsidentificaties, service-eindpunten en het sleutelmateriaal dat wordt gebruikt om handtekeningen te verifiëren (Technisch overzicht van SAML V2.0, secties 2.2 en 4.1).
Van de identiteitsprovider naar de app gaan de entiteits-ID van de IdP (de uitgever), de aanmeld-URL, de afmeld-URL en het ondertekeningscertificaat. Op het tabblad SSO-instellingen van OneIdP zijn dit de volgende gegevens: OneIdP-entiteits-ID, OneIdP SSO-URL, OneIdP SLO-URL (eenmalig uitloggen), URL voor het wijzigen van het OneIDP-wachtwoord en een downloadbare OneIdP-verificatiecertificaat.
Vanuit de app worden de entiteits-ID van de app en de URL van de assertieconsumentenservice teruggestuurd naar de IdP. OneIdP vraagt om... Serviceprovider Entiteits-ID en Serviceprovider ACS-URLEn beide velden kunnen leeg gelaten worden om te worden gedecodeerd uit het binnenkomende verzoek. Daarnaast zijn er nog twee instellingen: SAML Subject Name Id Format, e-mailadres of gebruikersnaam, en Sessieduur, 5 tot 90 dagen. De volledige lijst met velden staat in de elke SAML-applicatiehandleidingLet op waar het ondertekeningscertificaat zich bevindt en wanneer het verloopt. De app controleert elke bewering aan de hand van een kopie, dus een certificaat dat niet opnieuw is geüpload, blokkeert de aanmelding.
Voor OIDC configureert u de client, de omleidings-URI en de vereiste claims.
Met OIDC registreert de applicatie zich als client van de identiteitsprovider en ontvangt een client-ID. Daarbij hoort een clientgeheim, of een PKCE-uitdaging voor apps die geen geheim kunnen bewaren, zoals mobiele apps en single-page apps. PKCE beschermt de code-uitwisseling tegen onderschepping.RFC 7636De redirect-URI is de plek waar de IdP de autorisatiecode retourneert. Deze moet exact overeenkomen met een vooraf geregistreerde waarde, door middel van een eenvoudige tekenreeksvergelijking.OpenID Connect Core(zie paragraaf 3.1.2.1). Controleer het teken voor teken, inclusief schema en afsluitende schuine streep.
In de Any OIDC/OAuth 2.0-configuratie van OneIdP kunt u op het tabblad SSO-instellingen het authenticatietype, Client Secret of PKCE, en de Omleidings-URI's De app publiceert. Het maakt ook gebruik van een achterkanaal. Uitlog-URL als de app dit ondersteunt. De standaard toegangstypen zijn Autorisatiecode, plus Vernieuwingstoken als de app dit nodig heeft. De geldigheidsduur van het token varieert van 5 tot 120 minuten, met een respijtperiode van 0 tot 5 minuten. Een sectie Aangepaste claims bevat een bereik, een claim en een claimwaarde, en elke claim kan afhankelijk worden gemaakt van een gebruikersgroep.
Wijs testgebruikers toe en spreek overeenstemming af over de toewijzing van attributen.
Overleg met de app-eigenaar welk attribuut de gebruiker identificeert en welke de naam, het e-mailadres, groepen of de rol bevat. Voor SAML begint dit met de NameID-indeling. Voor OIDC begint dit met de sub claim en eventuele aangepaste claims die de app leest. Als de app gebruikers aanmaakt bij de eerste aanmelding, heeft deze mogelijk extra attributen nodig, dus spreek daarover ook afspraken af.
Beperk vervolgens wie toegang heeft tot de configuratie tijdens het testen. Kies hiervoor op het tabblad SSO Scope Management van OneIdP de optie Sta alleen toegewezen gebruikers toe om toegang te krijgen tot de applicatie. en wijs de testgroep toe. Voor testers die nog geen apparaat hebben geregistreerd, is er een uitzondering op het tabblad 'Voorwaardelijke toegang': Geef gebruikers toegang tot de applicatie totdat ze hun eerste apparaat registreren.. reeks Maximaal aantal sessies per gebruiker tussen 1 en 3 ernaast.
Hoe implementeer je SSO in een webapplicatie?
Dit is de app-kant van de handshake. Een SaaS-leverancier heeft de app gebouwd en jij verifieert deze. Voor een interne app ligt de verantwoordelijkheid bij jouw ontwikkelaars, en de onderstaande secties laten zien hoe een correcte implementatie eruitziet.
Start het inlogproces en verwerk de terugkeer naar uw app.
Bij SAMLDe app controleert of er een sessie actief is, slaat de door de gebruiker gevraagde URL op en stuurt de browser door naar de SSO-URL van de IdP met een authenticatieverzoek. De IdP authenticeert de gebruiker, of hergebruikt de bestaande sessie, en stuurt een ondertekend antwoord via HTTP POST terug naar de ACS-URL van de app. De app valideert dit antwoord, maakt een sessie aan en stuurt de gebruiker door naar de opgeslagen URL (SAML Technical Overview, sectie 5.1.2).
Bij OIDC stuurt de app de browser naar het autorisatie-eindpunt van de IdP met de client-ID, de gevraagde scopes, een statuswaarde en de redirect-URI. De IdP stuurt een autorisatiecode terug naar die URI, en de app wisselt die code in voor een ID-token bij het token-eindpunt (OpenID Connect Core, paragraaf 3.1). In OneIdP-termen: Voer de inlog-URL in Op 'Application Basics' beginnen gebruikers, en de ACS-URL of omleidings-URI die u hebt ingevoerd, is de URL waarnaar OneIdP hen terugstuurt.
Valideer de geretourneerde bewering of het token voordat u een app-sessie aanmaakt.
Voor een SAML-antwoord controleert de app vijf dingen voordat de NameID van het onderwerp wordt gelezen (SAML Technisch Overzicht, sectie 5.1.2):
- De handtekening wordt geverifieerd aan de hand van het IdP-certificaat.
- Het huidige tijdstip valt binnen het NotBefore- en NotOnOrAfter-venster van de bewering.
- De doelgroepbeperking verwijst naar de eigen entiteits-ID van de app.
- InResponseTo komt overeen met het verzoek dat de app heeft verzonden.
- De ontvanger is de eigen ACS-URL van de app.
Voor een ID-token worden in OpenID Connect Core sectie 3.1.3.7 de equivalente controles vermeld:
isskomt exact overeen met de aanbieder.audBevat de client-ID van de app.- De handtekening wordt geverifieerd met het algoritme dat in de tokenheader is vermeld.
- De huidige tijd is vóór
exp. noncegelijk aan degene die de app heeft verzonden.
Vraag bij een app van een leverancier welke van deze tests zij uitvoeren als je beoordeling bewijs nodig heeft. Voor je eigen app vormen de twee lijsten de acceptatietest van de ontwikkelaar.
Controleer wat er gebeurt bij de eerste keer inloggen en bij volgende bezoeken.
Er zijn twee momenten waarop een beslissing moet worden genomen vóór de pilot. Het eerste is de eerste aanmelding van een gebruiker die de app nog nooit eerder heeft gezien. De app kan een account aanmaken op basis van de bewering, een bestaand account matchen of de gebruiker afwijzen. Salesforce kan bijvoorbeeld gebruikers just-in-time aanmaken op basis van aangepaste attributen zoals ProfileId, maar voor bestaande gebruikers is nog steeds een federatie-ID nodig die handmatig moet worden ingesteld.Salesforce-configuratie).
De tweede stap is het terugbezoek. Zodra de IdP een sessie heeft, vindt deze de bestaande beveiligingscontext en slaat de authenticatie-uitdaging over (SAML Technisch Overzicht, sectie 5.1.2, stap 3). Hoe lang dit duurt, kunt u instellen: in OneIdP is dit het geval. Sessieduur of de tokenvervaldatum die u hebt ingesteld op het tabblad SSO-instellingen. Op beheerde apparaten kunt u dit ook inschakelen. Sla het wachtwoord over op door Scalefusion beheerde apparaten., omdat de apparaatstatus onderdeel uitmaakt van de beslissing.
Hoe moet je omgaan met gebruikers, organisaties en het intrekken van toegang?
Koppel bestaande gebruikers aan elkaar en bepaal wanneer nieuwe accounts moeten worden aangemaakt.
Voor het matchen is een stabiele sleutel nodig. In OIDC is dat de sleutel die gebruikt wordt. sub Een claim wordt gedefinieerd als "lokaal uniek en nooit opnieuw toegewezen" binnen de uitgever (OpenID Connect Core, sectie 5.1). E-mailadressen veranderen, dus we raden aan om te vertrouwen op subOf een gelijkwaardige, onveranderlijke identificator in SAML, en behandel e-mail als een weergavekenmerk waar de app dit toestaat. Waar de app e-mail als sleutel gebruikt, kies dan één NameID-formaat en houd dit consistent in alle apps.
Schepping vindt op twee manieren plaats. Just-in-time-voorziening Maakt het account aan bij de eerste aanmelding. Pre-provisioning maakt accounts vooraf aan en werkt ze bij. SCIM, een HTTP-protocol voor het aanmaken, bijwerken en verwijderen van gebruikers en groepen over verschillende domeinen heen (RFC 7644). OneIdP Ondersteunt SCIM-provisioning voor inkomend en uitgaand verkeer, samen met just-in-time-attributen, zodat u per app kunt kiezen. Stem de lokale accounts uit uw inventaris af voordat u SSO afdwingt, anders wordt er bij de eerste aanmelding een duplicaat naast het oude account aangemaakt.
Leid B2B-gebruikers door naar de juiste organisatie en identiteitsaanbieder.
Uw gebruikers hebben mogelijk partnerapplicaties nodig, en de gebruikers van partners hebben mogelijk uw applicaties nodig. Federatie lost dit op door de ene identiteitsprovider de andere te laten vertrouwen. OneIdP federeert met de eerder genoemde providers en met elke andere SAML 2.0-identiteitsaanbieder.
De Okta-configuratie De afbeelding toont de structuur. Beide partijen wisselen inlog-URL's, identificaties en een certificaat uit, waarna gebruikers worden toegewezen aan de Scalefusion-applicatie binnen Okta. Een gebruiker die zijn of haar e-mailadres in de app invoert, wordt doorgestuurd naar OneIdP en vervolgens naar Okta. In OneIdP wordt de externe identiteitsprovider per geverifieerd domein in de Directory ingesteld als de standaard authenticatiebron, waardoor een gebruiker bij de juiste provider terechtkomt.
Als een applicatie meerdere organisaties bedient die gebruikmaken van verschillende identiteitsproviders (IdP's), dan is een identiteitsmakelaar kan helpen bij het beheren van de federatierelaties tussen die identiteitsproviders (IdP's) en de applicatie. De juiste IdP kan worden geïdentificeerd aan de hand van informatie zoals het e-maildomein van de gebruiker of een organisatiespecifieke URL. Hoe deze routering wordt geïmplementeerd, hangt af van de identiteitsarchitectuur van de applicatie, zoals besproken in federatieve identiteit versus SSO.
Definieer de roltoewijzing en wat er gebeurt wanneer de toegang wordt ingetrokken.
Rollen worden overgedragen als SAML-attributen of OIDC-claims. In OneIdP worden deze overgedragen via de hierboven beschreven sectie 'Aangepaste claims'. Een claim kan alleen van toepassing zijn op een gekozen gebruikersgroep. Een financiële groep kan bijvoorbeeld een goedkeuringsrol hebben, die de app koppelt aan een eigen set machtigingen. Stem de koppeling af met de app-eigenaar en leg deze vast in de attributenlijst.
Verwijderen is waar de aannames niet meer kloppen. Het ontkoppelen van een gebruiker bij de IdP voorkomt nieuwe aanmeldingen. Het beëindigt echter niet een sessie die de app al heeft. Het tabblad SSO Scope Management van OneIdP bevat handhavingsregels die de OneIdP-sessie ongeldig maken. Direct na het verwijderen van de gebruiker en Direct na het verwijderen van deze configuratieDe any-SAML-handleiding stelt dat deze regels alleen van toepassing zijn op Google Workspace-gebruikers, en de Salesforce-handleiding voegt daaraan toe dat gebruikers niet worden uitgelogd bij de serviceprovider zelf. Voor alle andere apps geldt dat je de verwijdering van de identiteitsprovider moet combineren met het deprovisioneren of deactiveren van SCIM in de app, en moet testen wat er met een open sessie gebeurt na de verwijdering.
Hoe beveilig je sessies en hoe log je uit?
Stel sessieverloop, herauthenticatie en cookiebeveiliging in.
Na SSO zijn er minstens twee sessies, en vaak drie: die van de identiteitsprovider, die van elke applicatie en die van het portaal. Elke sessie heeft een eigen levensduur, die op een andere locatie is ingesteld.
Aan de OneIdP-kant zijn de levensduurwaarden gelijk aan de Sessieduur en de vervaldatum van het token ingesteld op het tabblad SSO-instellingen. Een time-out van 1 tot 60 minuten voor het gebruikersportaal is alleen van toepassing op het portaal. Conditional Access bepaalt of de apparaatstatus bij het aanmelden acceptabel is. Uitgebreide toegangsbeleid (XAP) Ze gaan nog een stap verder op Android, iOS en iPadOS, macOS en Windows. Ze evalueren signalen zoals OS-updates en patches, jailbreak- of rootstatus, geofencing-locatie, IP-adresbereik, geïnstalleerde applicaties en, op Windows, de status van domeinlidmaatschap. Een apparaat dat niet aan het beleid voldoet, kan worden geblokkeerd voor SSO-geïntegreerde services of de gebruiker kan worden uitgelogd.
Aan de applicatiezijde, de OWASP-sessiebeheer spiekbriefje Zet de standaard. Sessiecookies bevatten de attributen Secure, HttpOnly en SameSite. Er geldt een inactiviteitstime-out, die OWASP vaststelt op 2 tot 5 minuten voor waardevolle applicaties en 15 tot 30 minuten voor applicaties met een laag risico. Daarachter zit een absolute time-out, doorgaans 4 tot 8 uur. De sessie-ID wordt na authenticatie vernieuwd en gevoelige acties zoals een wachtwoordwijziging vereisen dat de gebruiker zich opnieuw authenticeert. Vraag SaaS-leveranciers welke van deze instellingen per tenant configureerbaar zijn.
Definieer of uitloggen de app-sessie, de IdP-sessie of beide beëindigt.
Er zijn drie mogelijke uitkomsten wanneer een gebruiker uitlogt. Als alleen de app-sessie wordt beëindigd, blijft de IdP-sessie actief, waardoor de gebruiker bij het volgende bezoek direct weer wordt ingelogd. Als alleen de IdP-sessie wordt beëindigd, blijven openstaande app-tabbladen actief totdat hun eigen time-out is bereikt. Het beëindigen van beide sessies is wat gebruikers verwachten op een gedeeld apparaat en vereist coördinatie. OpenID Connect RP-geïnitieerde uitlog Het wordt expliciet vermeld dat uitloggen bij één partij niet automatisch betekent dat de gebruiker ook elders wordt uitgelogd.
In OIDC vraagt een app om uitloggen bij de IdP door door te verwijzen naar het end_session_endpoint van de provider met een id_token_hint. In de andere richting, Uitloggen via het back-channel Hiermee kan de provider een uitlogtoken via POST naar de geregistreerde URI van elke app sturen, waarna de app de bijbehorende sessie wist. De OIDC-configuratie van OneIdP accepteert dit terugkanaal. Uitlog-URL wanneer de app dit ondersteunt. SAML heeft Single Logout, wat in het Technisch Overzicht in sectie 5.3 wordt beschreven als het vrijwel in realtime uitloggen van een gebruiker van alle deelnemers aan een sessie. OneIdP biedt zijn OneIdP SLO-URL Bepaal het gedrag voor gedeelde apparaten, kiosken en persoonlijke laptops afzonderlijk en test elk type.
Hoe test en los je problemen met SSO op vóór de uitrol?
Test succesvolle aanmeldingen en afgewezen, verlopen of verkeerd geadresseerde reacties.
Een testplan voor de implementatie van SSO is een korte lijst met aanmeldingen die zouden moeten werken en een langere lijst met aanmeldingen die op een specifieke manier zouden moeten mislukken. Eerst de succesvolle aanmeldingen: een aanmelding die wordt geïnitieerd door de serviceprovider via de inlog-URL van de app, en een aanmelding die wordt geïnitieerd door de identiteitsprovider via het portaal, indien u dat gebruikt. Vervolgens een terugkerend bezoek binnen het sessievenster en een uitlogactie die zich gedraagt zoals u hebt bepaald.
Vervolgens de opzettelijke mislukkingen, elk met de verwachte uitkomst:
- Een niet-toegewezen gebruiker wordt geweigerd en ziet het door u ingestelde bericht.
- Een niet-beheerd apparaat, in strijd met een beleid van Alleen als het apparaat wordt beheerd door Scalefusion, ziet uw instructies voor niet-compatibele apparaten in plaats van een lege foutmelding.
- Een niet-ondersteunde browser wordt tegengehouden door het browserbeleid.
- Een verlopen token wordt geweigerd. Door de vervaldatum van het OIDC-token in te stellen op de minimale geldigheidsduur van 5 minuten, is dit snel te testen.
- Een onjuiste reactie, dat wil zeggen een ACS-URL of omleidings-URI die slechts één teken verschilt van de geregistreerde waarde, mislukt. OIDC vereist een exacte overeenkomst met de tekenreeks bij de provider (OpenID Connect Core, sectie 3.1.2.1). Voor SAML detecteert de eigen ontvangercontrole van de app een onjuiste ACS-URL. Voer de Serviceprovider ACS-URL Het expliciet aangeven in plaats van het te laten decoderen, en de discrepantie vanuit de app-kant testen.
Voer de matrixberekening uit op twee apparaattoestanden en twee browsers, en gebruik de resultaten als basislijn.
Controleer toewijzingen, claims, eindpunten, certificaten en sessiegedrag wanneer inloggen mislukt.
Als het inloggen mislukt, doorloop dan de volgende vijf stappen in deze volgorde.
Opdracht. Is de gebruiker binnen het SSO-bereik en toegewezen aan de configuratie? Is het domein in OneIdP geverifieerd, is de gebruiker gemigreerd naar OneIdP en is de app zo ingesteld dat alleen toegewezen gebruikers toegang hebben?
Beweringen en eigenschappen. Komt het NameID-formaat overeen met wat de app gebruikt, e-mailadres of gebruikersnaam? Zijn de verwachte aangepaste claims aanwezig en zijn sommige daarvan afhankelijk van een groep waar de gebruiker geen lid van is?
Eindpunten. Vergelijk de Service Provider Entity ID en de ACS-URL, oftewel de omleidings-URI's, met de gegevens die de app publiceert, teken voor teken. Controleer ook de inlog-URL.
Certificaten en klokken. Beschikt de app over het actuele OneIdP-verificatiecertificaat? Een klok die aan een van beide zijden niet correct is, kan een geldige bewering buiten het NotBefore- en NotOnOrAfter-venster duwen, of ervoor zorgen dat een ID-token als verlopen wordt beschouwd.
Sessiegedrag. Wordt het resultaat gemaskeerd door een oude app-sessie of portalsessie? Heeft de voorwaardelijke toegang het apparaat geweigerd, waardoor de gebruiker de melding 'toegang geweigerd' zag in plaats van een protocolfout?
Op het tabblad 'Gebruikersberichten' van OneIdP kunt u instructies configureren voor een niet-compatibel apparaat, instructies voor een niet-compatibele browser en een bericht dat wordt weergegeven wanneer de toegang wordt geweigerd. Een bericht met de tekst 'Registreer uw apparaat om verder te gaan' beantwoordt de vraag voordat er een ticket wordt aangemaakt. Een algemene foutmelding doet dat niet.
Moet je de integratie zelf ontwikkelen of een SSO-provider gebruiken?
Vergelijk protocolonderhoud, verantwoordelijkheid voor beveiliging en behoeften van meerdere organisaties.
Voor de SaaS-applicaties op uw lijst heeft de leverancier de serviceprovider-kant gebouwd. De keuze gaat over de identiteitsprovider: de directory die u al heeft, een toegangslaag daarvoor die apparaatcontroles en beleid toevoegt, of beide. Vergelijking van SSO-aanbieders behandelt de opties.
Voor interne toepassingen is de vraag scherper, omdat iemand het hele webapplicatiegedeelte hierboven moet implementeren. Drie factoren geven de doorslag. Protocolonderhoud: bibliotheken moeten worden bijgewerkt, certificaten en geheimen moeten worden vernieuwd, en iemand is verantwoordelijk voor die planning. Beveiliging: de validatiecontroles dragen de beveiliging van de hele integratie, en degene die ze schrijft is verantwoordelijk voor de controle en de correctie ervan. Behoeften van meerdere organisaties: per organisatie configuratie en routing van de identiteitsprovider is een productkenmerk op zich en een veelvoorkomende reden om voor een provider te kiezen.
OneIdP bevindt zich aan de kant van de identiteitsprovider. Het biedt een directory of federatie met de IdP die u al gebruikt, en één wizard voor elke SAML- of OIDC-applicatie. Voorwaardelijke toegang op basis van of het apparaat beheerd wordt, is inbegrepen. OneIdP schrijft niet de serviceprovidercode voor een interne applicatie. Dat doet een bibliotheek of uw ontwikkelaars, en de bovenstaande validatielijsten zijn hun acceptatietest.
Test met een beperkte groep voordat de toegang wordt uitgebreid.
De belangrijkste best practices voor SSO-implementatie zijn de meest eenvoudige: één applicatie, één groep, beide flows. Sta alleen toegewezen gebruikers toe om toegang te krijgen tot de applicatie. Schakel de pilotgroep in en wijs deze toe. Schakel de gebruikersberichten in vóórdat de eerste tester inlogt, niet na het eerste ticket. Voer de testmatrix uit op beheerde en niet-beheerde apparaten en laat de groep lang genoeg normaal functioneren om een terugkerend bezoek, een uitlogactie en een wachtwoordwijziging te verwerken.
Breid de variabelen één voor één uit: eerst meer gebruikers op dezelfde app, dan de volgende app, en vervolgens een strenger apparaatbeleid. Als er iets misgaat, weet je welke wijziging de oorzaak is. Zodra de laatste app is ingeschakeld, verwijder je de lokale accounts uit je inventaris die geen bestaansrecht meer hebben.
Wat nu? Als u SSO implementeert op beheerde apparaten, Scalefusion OneIdP Configureert SAML- en OIDC-apps in één workflow en koppelt de toegang van elke app aan de vraag of het apparaat beheerd wordt. Het federeert ook met de identiteitsprovider die u al gebruikt, zodat een IT-beheerder een beheerd apparaat kan vereisen voor app-toegang zonder een tweede project. Begin met Wat is OneIdP?en vervolgens de installatiehandleidingen voor Okta, Microsoft Entra-ID, Google-werkruimte en Salesforce.
Veelgestelde vragen
1. Kan SSO werken met een app die geen SAML of OIDC ondersteunt?
Nee, niet zoals federatieve single sign-on. SAML of OIDC single sign-on vereist dat de applicatie fungeert als serviceprovider of relying party, de termen die in beide protocollen worden gebruikt voor de app die de identiteitsprovider vertrouwt. De applicatie moet doorverwijzen naar de identiteitsprovider, een ondertekende bewering of token ontvangen en deze valideren. Een app zonder deze ondersteuning kan niet deelnemen aan de uitwisseling. Er bestaan andere toegangsmethoden voor dergelijke apps, maar die zijn niet gelijkwaardig aan een app die SAML of OIDC ondersteunt.
2. Wordt bij de implementatie van SSO ook MFA afgedwongen?
Nee. Het implementeren van SSO dwingt op zichzelf geen MFA af: een SSO-verbinding geeft de app de opdracht om de aanmelding van de identiteitsprovider te vertrouwen en zegt niets over hoe sterk die aanmelding was. MFA wordt geconfigureerd en afgedwongen via het beleid van de identiteitsprovider zelf. In OneIdP is MFA ingeschakeld op directoryniveau, via het tabblad Voorwaardelijke toegang. SSO Algemene instellingen beslissen wanneer het van toepassing is. Dat omvat onder andere: MFA afdwingen op beheerde apparaten en een OTP van een authenticatie-app, een geregistreerd telefoonnummer, een ander beheerd apparaat of e-mail. Zie SSO versus MFA voor hoe de twee op elkaar aansluiten.
3. Wat gebeurt er als de identiteitsaanbieder niet beschikbaar is?
Als de identiteitsprovider niet beschikbaar is, mislukken nieuwe aanmeldingen omdat de applicatie nergens het authenticatieverzoek naartoe kan sturen. Bestaande sessies werken anders. De app heeft na validatie van de bewering een eigen sessie aangemaakt, en die sessie blijft actief tot de time-out van de app zelf. Een storing zorgt er dus voor dat niet-aangemelde gebruikers geen toegang meer hebben, terwijl aangemelde gebruikers kunnen blijven werken totdat hun sessies verlopen. Definieer een beleid voor storingen en herstel vóór de uitrol: wie wordt geïnformeerd, of er noodaccounts (lokale accounts) beschikbaar zijn voor kritieke apps, en hoe sessies worden afgehandeld wanneer de identiteitsprovider weer beschikbaar is.
4. Kan SSO applicatierechten vervangen?
Nee. SSO verzorgt de authenticatie, waarmee wordt vastgesteld wie de gebruiker is. Autorisatie, oftewel wat de gebruiker mag doen, blijft bij de applicatie. Zelfs in de SAML-flow is de laatste stap na het inloggen de toegangscontrole van de serviceprovider zelf. SSO kan groeps- of rolkenmerken bevatten die de app koppelt aan de bijbehorende machtigingensets, zodat gebruikers die zich aanmelden, van rol veranderen of de app verlaten, op één plek worden beheerd. De machtigingen zelf worden nog steeds gedefinieerd en afgedwongen in de app.

