Pracownik loguje się do poczty e-mail o 9:00. O 10:15 ta sama osoba potrzebuje uprawnień administratora, aby rozwiązać problem produkcyjny. Jedna tożsamość, dwa bardzo różne poziomy ryzyka.
W tym miejscu drogi między zarządzaniem tożsamościami i dostępem (IAM) a zarządzaniem dostępem uprzywilejowanym (PAM) się rozchodzą. IAM zarządza dostępem pracowników. PAM zacieśnia kontrolę, gdy konto lub sesja może wprowadzać istotne zmiany.
IAM zarządza tożsamościami i rutynowym dostępem w całej organizacji, WFP stosuje bardziej rygorystyczne kontrole kont uprzywilejowanych i działań z podwyższonym poziomem uprawnień. Większość organizacji potrzebuje obu tych elementów: IAM ustala podstawowy dostęp, a PAM ogranicza zaawansowane uprawnienia poprzez takie mechanizmy kontroli, jak tymczasowe podniesienie uprawnień, zatwierdzenia, zarządzanie uprawnieniami i monitorowanie aktywności. Scalefusion OneIdP obsługuje przepływy pracy związane z tożsamością pracowników i uprawnieniami punktów końcowych poprzez logowanie jednokrotne (SSO), uwierzytelnianie wieloskładnikowe (MFA), dostęp warunkowy, administrację JIT i LAPS.

Czym jest zarządzanie tożsamością i dostępem (IAM)?
Zarządzanie tożsamością i dostępem To struktura, którą organizacja wykorzystuje do identyfikacji użytkowników i decydowania, do których zasobów mogą uzyskać dostęp. Wynika z tego, że dostęp jest możliwy od pierwszego dnia pracy do zmiany stanowiska lub odejścia.
IAM odpowiada na znane pytania: Kto wnioskuje o dostęp? Czy dana osoba może udowodnić swoją tożsamość? Które aplikacje i dane powinny być dostępne? Czy dostęp powinien ulec zmianie ze względu na nową rolę lub ryzyko związane z logowaniem?
Podstawowe funkcje IAM
Program IAM zazwyczaj obejmuje:
- Zarządzanie cyklem życia tożsamości: Tworzy, aktualizuje i usuwa konta użytkowników, gdy ludzie dołączają do organizacji, zmieniają jej położenie lub ją opuszczają.
- Poświadczenie: Sprawdza, czy użytkownik jest tym, za kogo się podaje, za pomocą haseł, certyfikatów, danych biometrycznych lub wieloczynnikowe uwierzytelnianie.
- Upoważnienie: Określa, co uwierzytelniony użytkownik może przeglądać, używać lub zmieniać.
- Pojedyncze logowanie: Zapewnia użytkownikom jedno bezpieczne logowanie do wszystkich zatwierdzonych aplikacji. Dowiedz się więcej pojedyncze logowanie.
- Zasady dostępu: Stosuje reguły oparte na rolach, grupach, postawie urządzenia, lokalizacji lub kontekście.
- Dostęp do recenzji: Pomaga zespołom upewnić się, że uprawnienia nadal odpowiadają obowiązkom każdego użytkownika.
Przykład IAM
Rozważ zatrudnienie nowego analityka finansowego. IAM może utworzyć konto pracownika, wymagać MSZi zapewniają oparty na rolach dostęp do poczty e-mail, narzędzi do współpracy i aplikacji finansowych. Jeśli analityk przejdzie do działu zaopatrzenia, dostęp ten ulegnie zmianie. Po odejściu pracownika konto i połączony dostęp można dezaktywować w ramach tego samego procesu cyklu życia.
Czym jest zarządzanie dostępem uprzywilejowanym (PAM)?
Zarządzanie dostępem uprzywilejowanym chroni konta, dane uwierzytelniające i sesje, które mogą wprowadzać istotne zmiany. Dotyczy to administratorów domen, kont głównych i usług, ról konsoli w chmurze oraz danych uwierzytelniających w sytuacjach awaryjnych.
Stawki są różne. Zhakowane konto standardowe może ujawnić pliki jednego użytkownika. Konto uprzywilejowane może zmienić ustawienia zabezpieczeń, utworzyć konta, wyłączyć kontrolę lub wpłynąć na całe środowisko.
PAM traktuje dostęp administracyjny jako wyjątek, który należy uzasadnić, ograniczyć i obserwować — a nie jako stałe uprawnienie, które podąża za kimś.
Główne elementy sterujące PAM
W zależności od produktu PAM i modelu wdrożenia, typowe elementy sterujące mogą obejmować:
- Odkrywanie kont uprzywilejowanych: Wyszukuje konta administratorów, usług i inne konta o podwyższonym poziomie uprawnień w całym środowisku.
- Przechowywanie i rotacja poświadczeń: Przechowuje poufne dane uwierzytelniające w bezpieczny sposób i zmienia je regularnie lub po każdym użyciu.
- Dostęp just-in-time: Przyznaje podwyższone uprawnienia tylko wtedy, gdy jest to konieczne i odbiera je po zakończeniu zatwierdzonego okresu.
- Przepływy pracy zatwierdzania: Wymaga podania ważnego powodu przed udzieleniem dostępu do danych wrażliwych.
- Monitorowanie sesji: Rejestruje lub monitoruje działania objęte tajemnicą zawodową w celu wsparcia dochodzenia i pociągnięcia do odpowiedzialności.
- Egzekwowanie zasady najmniejszych uprawnień: Przyznaje użytkownikom wyłącznie uprawnienia niezbędne do wykonania powierzonego im zadania.
Przykład PAM
Technik pomocy technicznej potrzebuje podwyższonego poziomu uprawnień, aby rozwiązać problem z laptopem. Stałe uprawnienia administratora skutkowałyby niepotrzebnymi uprawnieniami stałymi. PAM może zapewnić podniesienie poziomu uprawnień na określony czas i usunąć je po jego upływie. W zależności od implementacji, żądanie może również wymagać zatwierdzenia i generować rekordy aktywności do późniejszego przeglądu.
IAM kontra PAM: kluczowe różnice
Porównanie IAM i PAM w dużej mierze sprowadza się do rodzaju chronionego dostępu i związanego z nim ryzyka.
| Obszar | IAM | WFP |
|---|---|---|
| Podstawowy cel | Zarządza tożsamościami i dostępem rutynowym | Zapewnia podwyższony poziom dostępu i uprzywilejowaną aktywność |
| Typowi użytkownicy | Pracownicy, kontrahenci, partnerzy i klienci | Administratorzy, zespoły IT, programiści, konta usługowe i zatwierdzeni użytkownicy potrzebujący tymczasowego podniesienia uprawnień |
| Dostęp objęty | Aplikacje biznesowe, dane, usługi i standardowy dostęp do urządzeń | Konsole administracyjne, systemy krytyczne, uprawnienia uprzywilejowane i podwyższone uprawnienia urządzeń |
| Czas trwania: | Często trwałe, dopóki rola lub polityka pozostaje ważna | Najlepiej tymczasowe, oparte na zadaniach i ograniczone czasowo |
| Główne sterowanie | Uwierzytelnianie, logowanie jednokrotne (SSO), uwierzytelnianie wieloskładnikowe (MFA), dostarczanie, autoryzacja i przeglądy dostępu | Skoki przez przeszkody, rotacja uprawnień, zatwierdzenia, awansowanie w trybie just-in-time i nadzór nad sesjami |
| Skupienie na ryzyku | Nieautoryzowany dostęp spowodowany słabą tożsamością lub nadmiernymi uprawnieniami standardowymi | Nadużycie lub naruszenie bezpieczeństwa ważnych kont i danych uwierzytelniających |
| Nacisk audytu | Kto uzyskał dostęp do którego zasobu | Kto skorzystał z przywileju, dlaczego, kiedy i co wydarzyło się podczas sesji |
Zakres
IAM ma szerszy zasięg. Może zarządzać pracownikami, kontrahentami, partnerami i klientami.
PAM koncentruje się na dostępie, który może istotnie wpłynąć na systemy lub bezpieczeństwo. Populacja jest mniejsza, ale potencjalny wpływ jest większy. Obejmuje również potężne tożsamości niebędące tożsamościami ludzkimi, takie jak konta usług.
Czas dostępu
Dostęp rutynowy często trwa tak długo, jak wymaga tego dane stanowisko. Sprzedawca może zachować dostęp do CRM przez cały okres pracy, po uprzednim sprawdzeniu.
Dostęp uprzywilejowany powinien mieć krótszy czas. Administrator może potrzebować podwyższonych uprawnień na czas konserwacji lub na jedną zatwierdzoną zmianę. Gdy ten powód zniknie, uprawnienia również powinny zniknąć. Limity czasowe zmniejszają ryzyko błędów i nadużyć.
Przeoczenie
IAM rejestruje logowania, zdarzenia związane z udostępnianiem, decyzje dotyczące zasad i zmiany uprawnień. Te dane pokazują, kto miał dostęp i czy był on właściwy.
PAM szczegółowo analizuje wrażliwe działania: dlaczego zwrócono się o uprawnienia, kto je zatwierdził, jak długo obowiązywały i co zrobił administrator. Nadzór odpowiada potencjalnemu zasięgowi.
Podobieństwa między IAM i PAM
Pomimo rozróżnienia IAM i PAM, te dwa rozwiązania nie są ze sobą sprzeczne. Mają te same podstawy bezpieczeństwa:
- Zweryfikowana tożsamość: Decyzje dotyczące dostępu są wiarygodne tylko wtedy, gdy tożsamość osoby, która się za nimi kryje, jest wiarygodna.
- Najmniejsze uprawnienia: Użytkownicy nie powinni otrzymywać większego dostępu, niż jest to konieczne do wykonywania ich obowiązków służbowych.
- Kontrola oparta na zasadach: Uprawnienia powinny podlegać zdefiniowanym regułom, a nie nieformalnym, jednorazowym wyborom.
- Zarządzanie cyklem życia: Dostęp musi się zmienić, gdy zmieni się rola użytkownika, status zatrudnienia lub poziom ryzyka.
- Widoczność i odpowiedzialność: Zespoły ds. bezpieczeństwa potrzebują rejestrów pokazujących, w jaki sposób przyznano dostęp i jak go wykorzystano.
- Wsparcie zgodności: Oba rozwiązania pomagają wykazać, że wrażliwe systemy i dane są chronione za pomocą celowych środków kontroli.
Najlepiej działają jako warstwy połączone. IAM ustala tożsamość i dostęp bazowy; PAM dodaje warunki dotyczące działań administracyjnych. Gdy systemy działają w izolacji, użytkownik, który zakończył działanie, może utracić dostęp do aplikacji, podczas gdy pominięte uprawnienia dostępu pozostają aktywne.
Którego rozwiązania powinieneś używać: IAM, PAM czy obu?
Wybór właściwego podejścia IAM lub PAM zależy od tego, gdzie w Twojej organizacji występuje ryzyko dostępu.
Wybierz IAM, gdy…
Wybierz IAM, jeśli potrzebujesz:
- Centralizuj tożsamości użytkowników w różnych aplikacjach i usługach.
- Uprość logowanie za pomocą funkcji SSO i wzmocnij uwierzytelnianie za pomocą MFA.
- Zautomatyzuj proces wdrażania, zmiany ról i zwalniania pracowników.
- Zastosuj spójne zasady dostępu dla wszystkich grup użytkowników.
- Przejrzyj i usuń uprawnienia, które nie odpowiadają już zadaniom danego użytkownika.
IAM ustala tożsamość i podstawowy kontekst dostępu, na których opierają się rutynowe decyzje dotyczące dostępu pracowników.
Dodaj PAM, gdy…
Wybierz PAM, jeśli potrzebujesz:
- Kontroluj konta administratora, konta root, konta usługowe i inne konta o wysokich uprawnieniach.
- Zastąp istniejące uprawnienia administracyjne tymczasowymi uprawnieniami opartymi na żądaniu.
- Chroń i zmieniaj uprawnienia.
- Monitoruj wrażliwe sesje i twórz mocniejsze dowody na potrzeby audytów.
- Ogranicz szkody, jakie może spowodować przejęcie uprzywilejowanego konta.
Potrzeba stosowania PAM staje się wyraźniejsza, gdy uprawnienia o dużym zakresie są współdzielone, stałe, słabo udokumentowane lub trudne do odwołania.
Użyj obu, gdy…
Użytkownicy mają zwykłe tożsamości, ale czasami potrzebują wyjątkowego dostępu. IAM zarządza codzienną bazą danych. PAM wprowadza tarcia tam, gdzie ryzyko je uzasadnia.
Inżynier IT może zalogować się za pomocą logowania jednokrotnego (SSO) i uwierzytelniania wieloskładnikowego (MFA), a następnie poprosić o dostęp administratora na 30-minutowy okres wprowadzania zmian. IAM zajmuje się pierwszym krokiem; PAM zajmuje się drugim i usuwa uprawnienia po upływie czasu.
W jaki sposób Scalefusion OneIdP obsługuje IAM i kontrolę uprawnień punktów końcowych
Scalefusion OneIdP Łączy kontrolę tożsamości i uprawnień punktów końcowych w środowiskach zarządzanych. Usługi katalogowe obsługują scentralizowane zarządzanie użytkownikami i grupami, a logowanie jednokrotne (SSO), uwierzytelnianie wieloskładnikowe (MFA) i dostęp warunkowy pomagają zarządzać uwierzytelnianiem i dostępem do obsługiwanych aplikacji i zasobów.
Dostęp administratora Just-in-Time Zapewnia tymczasowe podniesienie uprawnień na obsługiwanych urządzeniach z systemem Windows i macOS, ale mechanizm różni się w zależności od platformy. WindowsUprawnieni użytkownicy bez uprawnień administratora mogą uruchamiać dozwolone aplikacje z podwyższonymi uprawnieniami przez skonfigurowany okres. macOS, użytkownik standardowy może tymczasowo uzyskać status administratora, a po upływie skonfigurowanego czasu zostanie przywrócony status standardowy.
OneIdP LAPS Pomaga zespołom IT zarządzać, rotować i odzyskiwać hasła do obsługiwanych kont administratorów lokalnych na punktach końcowych Windows i macOS. Oprócz kontroli tożsamości i punktów końcowych OneIdP, zapewnia dedykowany przepływ pracy do zarządzania uprawnieniami administratora lokalnego.
OneIdP nie zaciera rozróżnienia między IAM a PAM. Łączy przepływy pracy dotyczące tożsamości i uprawnień w punktach końcowych, które w innym przypadku mogłyby pozostawiać niewidoczne pola.
Poproś o demo OneIdP aby sprawdzić, w jaki sposób te elementy sterujące mogą pasować do Twojej strategii dostępu.
Następny krok
FAQ
1. Jaka jest różnica między IAM, PIM i PAM?
IAM zarządza tożsamościami i dostępem w całej organizacji. Zarządzanie tożsamościami uprzywilejowanymi (PIM) koncentruje się na tożsamościach lub rolach uprzywilejowanych. PAM chroni dostęp uprzywilejowany poprzez takie mechanizmy kontroli, jak bezpieczeństwo poświadczeń, zatwierdzenia, tymczasowe podnoszenie uprawnień i nadzór nad sesjami. Możliwości PIM często wpisują się w szerszą strategię PAM.
2. Jaka jest różnica między IAM, PAM i DAM?
IAM kontroluje, kto ma dostęp do zasobów. PAM wzmacnia kontrolę nad kontami uprzywilejowanymi i aktywnością. Zarządzanie dostępem do danych (DAM) reguluje dostęp do samych danych, w tym kto może uzyskać dostęp do poufnych informacji i co może z nimi zrobić.
3. Czym są IAM i PAM w cyberbezpieczeństwie?
IAM weryfikuje tożsamości i zarządza rutynowym dostępem. PAM zabezpiecza zaawansowane konta, dane uwierzytelniające i sesje uprzywilejowane. Pierwszy z nich zasadniczo ogranicza ryzyko dostępu; drugi koncentruje się na działaniach o największym potencjalnym wpływie.
4. Czy IAM może zastąpić PAM?
Nie do końca. IAM może uwierzytelniać administratorów, przypisywać role i egzekwować uwierzytelnianie wieloskładnikowe (MFA), ale może nie zapewniać przechowywania danych uwierzytelniających, automatycznej rotacji haseł, czasowego podniesienia uprawnień ani szczegółowego nadzoru nad sesjami uprzywilejowanymi. Organizacje z istotnym dostępem administracyjnym zazwyczaj potrzebują kontroli PAM oprócz IAM.

